Suplementy diety od producenta ze Słowacji: co obowiązuje w Polsce?

Stan na 20 października 2026 r. Ten poradnik jest przeznaczony dla firm w Polsce, które chcą kupować gotowe suplementy diety pod własną marką (private label) od producenta z innego państwa członkowskiego UE, na przykład ze Słowacji. Informacje dotyczące Polski sprawdziliśmy 19 października 2026 r. na stronach Głównego Inspektoratu Sanitarnego i portalu biznes.gov.pl.

Czy suplement diety ze Słowacji można sprzedawać w Polsce?

Tak, co do zasady. Towary legalnie wprowadzone do obrotu w jednym państwie członkowskim mogą swobodnie przemieszczać się w UE (art. 34–36 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej). Dyrektywa o suplementach żywnościowych stanowi ponadto, że państwa członkowskie nie mogą ograniczać handlu suplementami zgodnymi z dyrektywą ze względu na ich skład, prezentację czy oznakowanie (dyrektywa 2002/46/WE, art. 11 ust. 1).

Granica polega na tym, że prawo dotyczące suplementów jest zharmonizowane tylko częściowo. Tam, gdzie brakuje przepisów unijnych, nadal obowiązują przepisy krajowe (art. 11 ust. 2). Produkt musi więc spełniać przepisy każdego kraju, w którym jest sprzedawany, a nie tylko kraju producenta.

Co jest uregulowane w całej UE, a co w poszczególnych krajach?

Wykaz dopuszczonych witamin i składników mineralnych, oznakowanie i oświadczenia zdrowotne są uregulowane na poziomie UE. Maksymalne ilości, wiele roślin i innych substancji, powiadamianie o produkcie i język etykiety to w dużej mierze sprawa przepisów krajowych.

W sprawie maksymalnych ilości Komisja Europejska podaje, że ze względu na złożoność zagadnienia i rozbieżne stanowiska nie przedstawiono jeszcze żadnego wniosku.

Przykład: N-acetylocysteina w Czechach

Czeskie rozporządzenie nr 58/2018 Sb. zawiera wykaz roślin i substancji, których nie wolno stosować w suplementach diety (załącznik 2). Jest wśród nich N-acetylocysteina. Załącznik 1 określa maksymalne dzienne ilości wybranych roślin i substancji, na przykład 60 mg ekstraktu z Ginkgo albo 100 mg Rhodiola.

Receptura legalnie sprzedawana w jednym państwie członkowskim nie musi więc pasować do każdego innego rynku. Inne kraje mają własne wykazy. Przed zamówieniem warto sprawdzić recepturę pod kątem przepisów każdego kraju, w którym planują Państwo sprzedaż.

Co daje, a czego nie daje wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie pomaga, ale nie zastępuje kontroli krajowej. Na podstawie rozporządzenia (UE) 2019/515 organ w Państwa kraju może ocenić, czy produkt legalnie wprowadzony do obrotu w innym państwie członkowskim może być sprzedawany także u Państwa.

• Ocenę mogą Państwo wesprzeć dobrowolną deklaracją wzajemnego uznawania (art. 4).
• W trakcie oceny co do zasady mogą Państwo nadal sprzedawać produkt, chyba że otrzymają Państwo decyzję ograniczającą dostęp do rynku (art. 5 ust. 3).
• Jeśli produkt stwarza poważne zagrożenie dla zdrowia, organ może czasowo zawiesić sprzedaż (art. 6).
• Każde państwo członkowskie ma punkt kontaktowy ds. produktów, który bezpłatnie doradza w sprawach wzajemnego uznawania.

Powiadamianie o produkcie odbywa się kraj po kraju. Na przykład Portugalia i Grecja wymagają go także dla produktów, które są już na rynku w innym państwie członkowskim, a słowacki urząd wyjaśnia, że obowiązek dotyczy również sytuacji, gdy ten sam produkt zgłosił już inny przedsiębiorca.

Kto odpowiada za produkt?

Firma, pod której nazwą lub marką suplement jest sprzedawany. W modelu private label są to zwykle Państwo.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 za informacje na temat żywności odpowiada podmiot działający na rynku spożywczym, pod którego nazwą lub firmą żywność jest wprowadzana do obrotu. Jako właściciel marki odpowiadają Państwo za etykietę, oświadczenia i reklamę, a zwykle także za powiadomienie w Polsce. Producent odpowiada za to, by produkt był zgodny z uzgodnioną recepturą i specyfikacją.

Jako podmiot działający na rynku spożywczym mają Państwo jeszcze dwa obowiązki:

• Rejestracja. Każdy podmiot działający na rynku spożywczym zgłasza właściwemu organowi każdy podlegający mu zakład w celu rejestracji (rozporządzenie (WE) nr 852/2004, art. 6 ust. 2). Sposób rejestracji marki bez własnego magazynu różni się w zależności od kraju. Szczegóły warto ustalić z właściwą stacją sanitarno-epidemiologiczną.
• Identyfikowalność. Muszą Państwo umieć wskazać, od kogo kupili produkty i komu je dostarczyli (rozporządzenie (WE) nr 178/2002, art. 18). Warto zapisywać numery partii, które Państwo otrzymują i sprzedają.

Czy produkt trzeba zgłosić do GIS?

Tak. W większości krajów UE powiadomienie jest obowiązkowe przed pierwszym wprowadzeniem produktu do obrotu lub najpóźniej w tym momencie: według naszego sprawdzenia z 19 października 2026 r. 21 z 27 państw członkowskich wymagało go dla każdego produktu. Powiadomienie w kraju producenta nie obejmuje Polski.

Przebieg powiadomienia opisujemy w poradniku Powiadomienie GIS o suplemencie diety. Jeśli sprzedają Państwo także w innych krajach UE, obowiązek powiadomienia trzeba tam sprawdzić osobno.

W jakim języku musi być etykieta?

Po polsku. Obowiązkowe informacje na temat żywności muszą być podane w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów w państwie członkowskim, w którym żywność jest sprzedawana. Każde państwo członkowskie może wymagać jednego lub kilku języków urzędowych UE (rozporządzenie (UE) nr 1169/2011, art. 15 ust. 1 i 2). Do GIS składa się wzór oznakowania w języku polskim.

• Kilka języków jest dozwolonych (art. 15 ust. 3). Jedna wielojęzyczna etykieta może obsłużyć kilka rynków, jeśli w każdym wymaganym języku zawiera wszystkie obowiązkowe informacje.
• Minimalna wielkość czcionki obowiązuje nadal: wysokość małej litery „x” co najmniej 1,2 mm, a jeśli największa powierzchnia opakowania jest mniejsza niż 80 cm² – co najmniej 0,9 mm (art. 13 i załącznik IV). To ogranicza liczbę języków, które zmieszczą się na małym opakowaniu.
• Sprzedaż internetowa: obowiązkowe informacje muszą być dostępne przed zawarciem umowy (art. 14), w języku rynku, na który Państwo sprzedają.

Co musi znaleźć się na etykiecie, wyjaśnia poradnik Etykieta suplementu diety, a zasady dotyczące oświadczeń – poradnik Oświadczenia zdrowotne na suplementach diety.

Jak rozliczyć VAT przy zakupie ze Słowacji?

Jeśli podadzą Państwo dostawcy ważny numer VAT UE z innego państwa członkowskiego, dostawa jest dla niego co do zasady zwolniona z VAT, a podatek rozliczają Państwo w Polsce.

• Strona dostawcy. Dostawa towarów przewożonych do innego państwa członkowskiego jest zwolniona z VAT, jeśli nabywca jest podatnikiem zidentyfikowanym na potrzeby VAT w państwie członkowskim innym niż państwo rozpoczęcia transportu i podał dostawcy ten numer VAT (dyrektywa 2006/112/WE, art. 138 ust. 1). Dostawca wykazuje dostawę w informacji podsumowującej (art. 138 ust. 1a), a na fakturze podaje odniesienie do zwolnienia (art. 226 pkt 11).
• Państwa strona. Zakup jest wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów (WNT), opodatkowanym w Polsce (art. 2 ust. 1 lit. b). Wykazują go Państwo w swojej deklaracji VAT zgodnie z polskimi przepisami. W praktyce podatek rozlicza nabywca, dlatego często mówi się o odwrotnym obciążeniu.
• Numer VAT UE (NIP UE z prefiksem PL) przed zamówieniem warto sprawdzić w unijnym systemie VIES.
• Nie mają Państwo jeszcze ważnego numeru VAT UE? Wtedy dostawca zwykle nalicza VAT według stawki obowiązującej w swoim kraju.

Istnieją wyjątki i szczegóły krajowe. W razie wątpliwości przed pierwszym zamówieniem warto skonsultować się z księgowym lub doradcą podatkowym.

Dostawa i dokumenty przewozowe

Warto zachować fakturę i dowód transportu oraz sprawdzić, czy przesyłki żywności z innych państw UE trzeba gdzieś wcześniej zgłaszać.

• Dowód transportu. Do zastosowania zwolnienia z VAT dostawca potrzebuje dowodu, że towar został przewieziony do innego państwa członkowskiego, na przykład podpisanego listu przewozowego CMR albo dokumentów firmy kurierskiej (art. 45a rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 282/2011, dodany rozporządzeniem (UE) 2018/1912).
• Odbiór własny lub własny przewoźnik. Jeśli transport organizują Państwo sami, przekazują Państwo dostawcy pisemne oświadczenie, że towar został przez Państwa przewieziony, ze wskazaniem państwa członkowskiego przeznaczenia, do dziesiątego dnia miesiąca następującego po dostawie (art. 45a ust. 1 lit. b).
• Wcześniejsze zgłaszanie przesyłek. Niektóre kraje wymagają, by odbiorca zgłaszał przesyłki żywności z innych państw członkowskich. Na przykład w Czechach odbiorca suplementów diety w miejscu przeznaczenia (np. magazyn lub sklep) musi zgłosić przesyłkę czeskiej inspekcji rolno-spożywczej SZPI co najmniej 24 godziny przed jej dotarciem (rozporządzenie nr 172/2015 Sb.). Warto zapytać właściwy organ, czy podobny obowiązek dotyczy Państwa.
• Numer partii i data. Przy odbiorze warto sprawdzić, czy każde opakowanie ma numer partii i datę minimalnej trwałości, i zapisać je na potrzeby identyfikowalności.

Nalewki z grzybów zawierające alkohol

Nasze nalewki z grzybów zawierają około 30% etanolu. Produkty zawierające alkohol są w UE wyrobami akcyzowymi: poza Słowacją państwo przeznaczenia może pobierać podatek akcyzowy i wymagać, by nabywca przed dostawą zarejestrował się w urzędzie celnym. Dlatego prosimy o kontakt przed zamówieniem.

Lista kontrolna

• Ustalić, w których krajach będą Państwo sprzedawać.
• Sprawdzić recepturę pod kątem przepisów każdego kraju dotyczących roślin, innych substancji i maksymalnych ilości, a także status nowej żywności w UE.
• Zarejestrować działalność spożywczą we właściwym organie.
• Przygotować etykietę ze wszystkimi obowiązkowymi informacjami po polsku i w językach pozostałych rynków, z oświadczeniami zdrowotnymi wyłącznie z wykazu UE.
• Złożyć powiadomienie do GIS przy pierwszym wprowadzeniu produktu do obrotu, najlepiej przed planowanym terminem, a także w każdym innym kraju, który tego wymaga.
• Podać dostawcy numer VAT UE i sprawdzić, czy faktura zawiera odniesienie do zwolnienia z VAT.
• Uzgodnić adres dostawy, sposób wysyłki i to, kto organizuje transport.
• Wcześniej zgłosić przesyłkę, jeśli wymaga tego kraj przeznaczenia.
• Zachować fakturę, dowód transportu, zatwierdzoną etykietę i potwierdzenie powiadomienia.

Jeśli zaczynają Państwo od zera, poradnik Jak stworzyć własną markę suplementów diety układa te kroki w kolejności. Ochronę nazwy marki omawia poradnik Znak towarowy dla marki suplementów, a różnicę między private label i white label – poradnik Private label, white label czy produkcja kontraktowa.

Jak możemy pomóc

Dostarczamy suplementy diety private label, wyprodukowane w UE (na Słowacji), od 25 sztuk z jednego produktu. Ceny są publiczne, w euro za sztukę, netto, bez VAT; zob. cennik i katalog produktów.

• Przed zamówieniem: prosimy napisać, gdzie planują Państwo sprzedaż, a doradzimy w sprawie receptury i przepisów krajowych.
• Etykieta: do każdego produktu otrzymują Państwo teksty na etykietę, na życzenie w języku polskim, szablon wymiarów w skali 1:1 i instrukcję dla grafika. Druk i naklejenie Państwa etykiety są opcjonalne, w cenie 0,30 € za sztukę; bez tej usługi dostarczamy produkty bez etykiety. Zob. etykiety.
• Powiadomienie: doradzimy w sprawie powiadomienia GIS i przygotujemy dokumenty.
• Wysyłka: gotowe produkty z Państwa etykietą wysyłamy zwykle w ciągu 3–5 dni roboczych od otrzymania projektu graficznego etykiety, jeśli produkt jest na stanie.
• Dostawa: dostarczamy do całej UE. Koszt wysyłki zawsze potwierdzamy przed płatnością. Szczegóły znajdą Państwo w warunkach dostawy i płatności.
• VAT: dostawy do firm z ważnym numerem VAT UE w innym państwie członkowskim są co do zasady zwolnione z VAT (odwrotne obciążenie); informujemy o tym na fakturze.

Pytania prosimy przesyłać przez formularz zapytania – mogą Państwo pisać do nas po polsku.